Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Όταν η Ιστορία επαναλαμβάνεται και οι εφιάλτες στοιχειώνουν ένα τσούρμο αποτυχημένους

Γιούβε-Νάπολι. Είχε χαρακτηριστεί δικαίως όλες αυτές τις ημέρες ως η αναμέτρηση της χρονιάς. Τελικά, μετά από 90 λεπτά και κάτι, όλοι είδαμε ένα κακό παιχνίδι. Λες και διεξήχθη για έναν και μόνο λόγο. Ένα λόγο όμως πολύ συγκεκριμένο…

Μετά το Γιούβε-Νάπολι του Σαββατου ολόκληρη η Ιταλία καταλαβαίνει πως το μεγάλο αφεντικό είναι εδώ. Τι κι αν έμεινε πίσω ένα σωρό βαθμούς. Τι και αν την είδαμε προς τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.

Κάποια στιγμή η Γιούβε ξύπνησε από τον λήθαργο που είχε μπει και κάνοντας ένα εντυπωσιακό σερί με 15 νίκες, είναι και πάλι πρώτη. Όταν όλοι οι υπόλοιποι -Νάπολι, Ιντερ, Φιορεντίνα, Ρόμα- βρέθηκαν στην κορυφή φέτος, πάντα έχαναν έδαφος με αποτέλεσμα να μοιράζουν σε άλλον την πρωτιά.

Η Νάπολι ήταν η μόνη που έδειξε -καλύτερο- χαρακτήρα σε σχέση με τους άλλους. Μέχρι όμως να έρθει στο Τορίνο. Εκεί είδαμε μια ομάδα που δε θέλησε να ρισκάρει. Μια ομάδα που φοβήθηκε τον χαρακτηρισμό του φαβορί. Και έχασε.

Η Μεγάλη Κυρία του ιταλού ποδοσφαίρου πέρασε για πρώτη φορά στο πρώτο σκαλί του φετινού μαραθωνίου. Και τώρα θα δουν όλοι πως είναι να παίρνεις πρωτάθλημα. Γιατί η Γιουβέντους δεν ξέρει τι σημαίνει άγχος της κορυφής, γιατί η Γιουβέντους δε φοβάται να οδηγεί την κούρσα. Μαθημένη στις επιτυχίες και στις κατακτήσεις, το DNA του πρωταθλητή θριάμβευσε ξανά.

Κερδίσαμε ένα παιχνίδι που η ισοπαλία ήταν το πιο δίκαιο αποτέλεσμα. Κερδίσαμε αυτό παιχνίδι μόνο και μόνο γιατί είμαστε η Γιουβέντους. Και σε λίγους μήνες, στη φιέστα του Μαΐου, θα γίνει κάτι που κανείς δεν είχε φανταστεί πριν 10 δέκα χρόνια…

Πριν μία δεκαετία, μια κακοστημένη και τσαπατσούλικη ιστορία ήταν η αιτία να υποβιβαστεί η Γιούβε. Μετά από 10 χρόνια, η ομάδα που τότε κάποιοι έριξαν για να τη διαλύσουν, έχει ξεφτιλίσει όλο το ιταλικό ποδόσφαιρο. Πάει με φόρα για το πέμπτο πρωτάθλημα σε δέκα χρόνια.

Αν δεν είχε στηθεί όλο αυτό το κόλπο τότε, πότε πρωταθλήματα επιπλέον θα είχε τώρα η Γιούβε. Μάλλον και τα δέκα. Ε, γι’ αυτό έγινε το σημερινό παιχνίδι. Για να γνωρίζουν καλά όλοι πως στην Ιταλία υπάρχει η Γιουβέντους και όλοι οι άλλοι. Μόνοι μας και όλοι τους. Και τους κερδίζουμε.


Αυτό θα σκέφτονται σήμερα οι βασικοί πρωταγωνιστές εκείνης της φάρσας του 2006. Και μεταξύ τους θα λένε «χάσαμε».

Forza Juve!

Famiglia Bianconera

2 σχόλια:

  1. Σωστά.., όμως υπάρχει πολύς ακόμα δρόμος για το σκουντέτο. Μπορεί να χάσουμε βαθμούς σε ματς που θεωρούνται σίγουρα, μπορεί να μην κερδίσουμε στο Μιλάνο ή στη Φλωρεντία, μπορεί να τα κερδίσουμε όλα! Το σουντέτο κερδίζεται όταν φτάσεις να μη γίνεται να το χάσεις και μαθηματικά..!! Αν, πάλι, υπάρξει κάποιος καλύτερος..ας το πάρει με την αξία του αν μπορεί.. Κανένα πρόβλημα! Όσο για τον χθεσινο αγώνα, μου άρεσε η Νάπολι, που κατά το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου ημιχρόνου ήταν καλύτερη, ενώ εμείς κατά το μεγαλύτερο μέρος του δευτέρου... Το δικαιότερο αποτέλεσμα, όπως γράφετε κι` εσείς, ήταν η ισοπαλία.., όμως τα μεγάλα ματς κρίνονται πολλές φορές από μια φάση! Το ποιος είναι καλύτερος θα φανεί στο τέλος.., είναι ακόμα πολύ νωρίς! Πιστεύω ότι είμαστε καλύτεροι, όμως ας πανηγυρίσουμε στο τέλος...όχι τώρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή